گند زدم...

شاید بتونم جبران کنم شایدم...

به امید روزای خیلی بهتر از این...

چند وقته نیستم

یعنی هستما اما انگار نیستم

اینجا نیستم اما در کل هستم

وبه یادتونم هستم...

این روزها چشمهایم دلتنگیهایم را انکار میکنند.

چشمهایم فکر میکنند که دلم از سر روزمرگی

احساس دلتنگی میکند واشکهایشان را دریغ

 میکنند.هرچند که این روزها خودم هم به فکر خودم

 نیستم.

اصلا این روزها آنقدر در فکر بی فکری هستم که با

 بلندترین فریادها هم پرده فکرم پاره نمیشود.

در این بهار جوانی روزهایم همچون برگهای پاییزی از

 شاخه عمرم جدا میشوند و صفحات زندگی ام را پر

 میکنند.

این روزها دلتنگ خودم هستم و دوست دارم

برای تنهایی خودم گریه کنم.

هرچند میان انبوهی از جمعیت دارم خفه میشوم...

۳ سالم شد

اما انگیزه ندارم...

دو چیز در جهان است که

مرا افسون می کند:

۱.آبی آسمان

    که می بینم و می دانم که نیست

۲.ذات هستی خداوند

   که نمی بینم و می دانم که هست!!!

 راستی عیدتونم مبارک دوستای گلم

به امید روزای خیلی بهتر از این...

گمان کردم چو سایه باز همراهم تو می مانی

                              گمان کردم که با من رازدار و همدل و جانی

گمان کردم که در دل،عشقی از محراب پرخونی

                              گمان کردم مرا فرهاد و شاید به ز مجنونی

گمان کردم چو گردنبند،همواره مرا یاری

                              گمان کردم مرا در قلب پیوسته نگهداری

گمان کردم که از عشقم پر از جانی و ایمانی

                              گمان کردم که با من همنوا و نیک پیمانی

گمان کردم منم با توست،تنهایم نمی ذاری

                              گمان کردم فقط با قلب من،پاک و وفاداری

گمان کردم،گمان كردم،گمانم صد غلط باشد

                              حبابی و سرابی و گمانم را یقین کاهد...